Skoči do sadržaja

Među Turcima sve više raste nostalgija za legendarnom islamskom imperijom

Turci, sve više frustrirani sa osnivačem njihove striktne sekularne države i Evropskom Unijom koja se protivi njihovom ulazu u istu, počinju da osjećaju nostalgiju za slavnim danima svoga izgubljenog Osmanskog carstva.

“Turke privlači herojstvo i slava perioda Osmanlija jer to pripada njima,” izjavio je direktor palače Topkapi Ilber Ortayli, koji je bio jedan od čuvara prekrasne rezidencije osmanskih sultana, za New York Times. Sve više Turaka se prisjeća slavnih dana Osmanskog carstva. Ova nostalgija se javlja kod mladih Turaka koji sada nose majice sa natpisima koji prizivaju imperiju; “Imperija se vraća.”

“Osmansko carstvo je osvojilo dvije trećine svijeta, ali nije nikoga prisililo na promjenu jezika ili religije, pa čak kada su manjine drugdje bile potlačivane,” rekao je Egeman Bagis, ministar za pitanja u vezi Evropske Unije. “Turci se ponose sa svojom historijom”

Osmansko carstvo je vladalo od 1299. godine do 1. novembra 1922. godine.

Na vrhuncu svoje moći u prijelazu sa 16. na 17. stoljeće, Osmansko carstvo se pružalo preko 3 kontinenta i kontroliralo je većinu jugoistočne Evrope, zapadne Azije i sjeverne Afrike.

Sastojalo se od 29 provincija i mnogo državica od kojih su neke kasnije apsorbirane u carstvo, dok su ostale zadobile razne vrste autonomije u toku ova dva stoljeća.

Carstvo je također ostvarilo privremeni autoritet prekomorskih zemalja kroz deklaracije odanosti Otomanskom sultanu i hilafetu.

Osmansko carstvo je naslijedila republika Turska, koja je oficijelno proglašena 29. oktobra 1923. godine.

Revolt

Ova žudnja za slavnim danima Osmanlija se vidi kao revolt protiv striktnong sekularnog društva koje je nametnuo osnivač Turske Mustafa Kemal Ataturk.

“Osmanlija je forma islamskog utemeljenja za nove muslimanske buržuje koji reaguju protiv Ataturkovog natojanja da povuče i usmjeri religiju i islam na margine,” izjavio je Pelin Batu, voditelj popularnog historijskog televizijskog programa.

Nakon osnivanja moderne Turske na ostacima Otomanskog carstva, Ataturk je primjienio strogi zakon sekularizma s kojim je izbacio vjeru iz javnog života.

Zabranio je upotrebu arapskog pisma i nošenje marama u državnim ustanovama. Ali, Ataturkova popularnost je počela da opada među Turcima posljednjih godina.

Čak štaviše, u Turskoj se pojavio porast konzervativnih političara muslimana koji su krunisani pobjedom Stranke za pravdu i razvoj na izborima u 2002. i 2007. godini.

Turska je također izabrala prvog predsjednika, Abdullaha Gula, u 2007. godini, čija supruga nosi maramu, baš kao što je nosi i supruga današnjeg predsjednika Erdogana.

Nostalgija za Osmanskim danima se također vidi u frustracijama naspram Evropske Unije i njihovog stava prema ulazu Turske u Uniju.

“Mi, Turci, smo umorni od stava Evrope prema nama, kao da smo mi neki siroti i unazađeni podanici,” rekao je Kerim Sarc, star 42 godine, a koji vuče porijeklo od jedne stare osmanske porodice, a koji je također vlasnik prodavnice majica “Osmansko carstvo”.

Turska je dominantno muslimanska ali ipak sekularna zemlja, koja je predala zahtjev za članstvo u Evropsku Zajednicu 1959. godine, a kandidat za članstvo je postala tek u 1999. godini.

Ali, Ankarin put dug pola stoljeća da se pridruži Uniji od 27 evropskih zemalja se susretao sa problemima od kada je postala zvanični kandidat u oktobru 2005. godine.

Ova blokada je nametnuta Turskoj kroz teže uslove u kojima od njih zahtijevaju da naprave kompromis u svom dugogodišnjem nesporazumu sa Kiprom.

Skorašnje ankete pokazuju da su Turci postali sve manje entuzijastični prema Evropi.

(Islamonline.net)

%d bloggers like this: